OH NEE, NIET DAT VRIENDJE!

Middagen waarop we even wit wegtrokken

Zo af en toe neemt je kind een vriendje mee naar huis waar al je haren recht van overeind gaan staan. Jij hobbelt paniekerig achter kind en vriendje aan, want let op: planten, huisdieren, broertjes, zusjes, hoofdkussens, schilderijen en meer waardevolle zaken. Deze moeders vertellen over de middagen waarop zij even wit wegtrokken.

 

Katja: Ik hoor boven veel gestommel. Wat blijkt als ik ga kijken? Zoonlief en vriendje doen ‘traptikkertje’, ‘maar wel op blote voeten hoor mam, anders is de trap zo glad’, vertelt zoon met enige trots. En waar ze hun sokken dan hebben gelaten, vraag ik. ‘Op jouw kussen mam’.

Marjanne: Mijn zoon vierde zijn kinderfeestje. Een van zijn vriendjes bleek buikgriep te hebben. Ik heb al kokhalzend zijn poep en kots op moeten ruimen.

Savita: Mijn dochter speelde boven met een vriendinnetje. Na een poosje besloot ik even te gaan kijken. Wat bleek? Ze hadden blokken piepschuim gevonden. Alles zat onder de witte statische bolletjes. Een jaar lang kwam ik op de gekste plekken piepschuim tegen.

Mirjam: Of ze even binnen mogen spelen? Natuurlijk. Dochter en vriendinnetje uit de straat lopen naar de woonkamer. Waarop het vriendinnetje prompt op de bank begint te springen. Dat dat niet de bedoeling is, reageer ik direct. ‘Oh’, zegt het meisje, ‘dan doe ik het wel hier’. Voordat ik het weet, staat ze te springen op de salontafel. Dit werd een heel korte speeldate.

Larissa: Ik heb ooit een klasgenootje van mijn zoon over de vloer gehad dat de hele middag heeft gezeurd om filet américain. De hele middag! En hoezo filet américain?! Nooit meer teruggezien. Kwam misschien ook door mijn dringende verzoek aan zoon dat hij niet meer afsprak met dat jongetje.

Janneke: Mijn oppaskindje had een vriendje te spelen. Hij was heel trots, want het was een van de stoerste jongens uit de klas. Ze besloten boven te gaan spelen. Na een half uurtje ging ik polshoogte nemen. Wat bleek? Ze hadden de witte muur op zijn kamer helemaal ‘versierd’ met eigen tekeningen. Gelukkig kon de moeder van mijn oppaskind er wel om lachen en had ik mijn baantje nog.

Maria: Schattig meisje, 4 jaar oud, net nieuw in de klas komt bij dochterlief spelen. Direct uit school, dus eet ook een boterhammetje mee. Niks mis mee. Maar de instructies van de moeder: ‘Ze heeft pinda-allergie. Mocht ze iets binnenkrijgen met pinda, dan meteen 112 bellen, niet de huisarts, dan is het te laat. En tijdens het wachten op de ambulance moet je even een sneetje in haar keel maken, zodat ze kan blijven ademen’ Ik: ‘Is het zo erg, dat de voedingsmiddelen ook niet gemaakt mogen zijn in een fabriek waar pinda’s verwerkt worden?’ Antwoord: ‘Ja, liever niets geven dan iets waar een pinda naastgelegen heeft’. Dus rijstwafels gehaald (goed gecontroleerd) en met gestampte muisjes bestrooid (zonder boter, want wij eten wel pindakaas). Alles ging gelukkig goed. Kinderen fijn gespeeld, geen pinda-problemen. Bij ophalen vroeg ik de moeder: ‘Heeft ze niet zo’n EPI-pen?’ Moeder: ‘Ja, maar die was ik vergeten!’

WIL JIJ ALS EERSTE OP DE HOOGTE ZIJN?

Laat je e-mailadres achter en we houden je op de hoogte van alle ins & outs.

ONDERDEEL ZIJN VAN MAMALEEST?

Heb je vragen, wil je adverteren of mamaleest in je winkel verkopen?